استاد ما ذهبى گفت كه : اين حديث حسن است » . « 1 » علامه در ادامه در پرده‌بردارى از تحريف ابن كثير گويد : براى ما مهمّ نيست كه ابن كثير قسمتى از حديث را ، مشتمل بر ذكر گروهى كه نزد جابر بوده‌اند ، از آن انداخته و مناشدهء مرد عراقى را بر جابر ذكر نكرده و حديث را كوچك و بىقدر ذكر نموده ، زيرا صفحات تاريخ نامبرده - « البداية و النهاية » - لسان بىشرم او و دست جنايتكار او را نسبت به ودايع پيغمبر بزرگ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و فضايل ذريّه و عترت او ، كه آل اللّه هستند ، آشكار مىسازد و درون آلودهء او را كه از عداوت نسبت به خاندان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شعله‌ور است ، نشان مىدهد ، چنان كه مشاهده مىكند [ در كتاب مزبور ] دوستان اين خاندان را ، دشنام و ناسزا مىدهد و نسبت به دشمنان اين خاندان و مخالفين آنها مدح و ستايش مىنمايد ! و روايات صحيح و صريح در مناقب اهل بيت را به ساختگى بودن متهم مىنمايد و راوى آن روايات را با وصف ثقه بودن آنها ، به ضعف منسوب مىنمايد - كه هيچيك از اين امور مبتنى بر قاعده و دليلى نبوده - و سخنان حق را از موضوعهاى اصلى منحرف مىسازد ، و اگر بخواهيم در مقام ذكر تمام آنچه كه مورد تصرفات ستمكارانه و تعصبّات معاندانه او واقع گشته برآئيم ، يك كتاب ضخيم تشكيل مىيابد » . « 2 » علامه رحمه اللّه در ادامه براى اثبات تحريفات و تصرفات بىجاى ابن كثير تحريف وى را در مورد شأن نزول آيه وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ « 3 » را ذكر مىكند كه در ( ج 3 ، ص 40 ) تاريخش « 4 » انجام داده . ما بخاطر اهميت اين تحريف و تحريف ديگرى كه در حق همين آيه توسط طبرى و محمّد حسين هيكل صورت گرفته است را به‌طور جداگانه ذكر مىكنيم .

--> ( 1 ) . و ابن أبّاد در معجم شيوخ ، ص 325 ، رقم 384 ؛ و ذهبى در سير أعلام النبلاء ، ج 8 ، ص 296 ؛ و در معجم شيوخش ، ج 2 ، ص 234 ؛ و ابن عساكر در تاريخش به طريقى 558 و 559 و 560 آورده است . ( 2 ) . الغدير ، ج 1 ، ص 207 . ( 3 ) . شعراء ، آيهء 214 . ( 4 ) . البداية و النهاية ، ج 3 ، ص 53 ، چاپ جديد .